ఎందుకూ కొరగాని సాధనతో, హృదయమంతట వేధనతో
విడిచి పెట్టలేని సత్య శోధనతో
తిలకిస్తున్నా వీరి ఆగడాలను
నువ్వు ఉలిక్కి పడతావని
వీరు హుష్ కాకీ అవుతారని.
చందమామ పాఠక బాలుని వలే
ఎదురు చూస్తున్నా
ఇక్కడివి ఏవీ నాకు నచ్చడం లేదు
నా మనస్సు మెచ్చడం లేదు
వీరికి ముచ్చమటలు పుట్టించే మార్గం తెలిసిన వాడ్ని
నా కలం కదిలితే దాని వెంట త్రిశూలం కదులుతుందని తెలుసు
కాని కాని...
జరిగిపోతూందే కిరాతక ఖూనీ
నీ గురించిన ఊహల్లోనే బతికి ఈ అపోహలతోనే
అకాలంగా అంతమై పోతాననుకోకు
నేను మిన్నంటే లక్ష్యంతో పాటు
ఎలుకకన్నా హేయంగా బతుకుతున్న
ఈ అనామక జీవితాన్ని సైతం
అంగీకరించాను
అందలానిలకైనా ఇందులకైనా సిద్దమే
ఈ అక్షరాలు మూగవాని కలలా
ఈ చెవిటి ప్రపంచానికి
చేరకుండానే పోయినా డోంట్ కేర్!
నా ఈ ఆవేశానికి అక్షర రూపం ఇవ్వగలగడమే
చెబుతూంది. నీ దైవ శక్తికన్నా నా ఆత్మ శక్తి గొప్పదని
తేల్చుకోవలసింది నువ్వే
అర్థం, పర్థం లేని వ్యర్ధ వేదాల పుటల్లో,
రారాజుల కోటల్లో
నాలుగు గోడల ఇరుకులో
బాపలు పరచే పరుపులో
విని విని విసుగెత్తిన పొగడ్తల నిషాతో
నీ భక్త జనుల సొల్లు వేడుకోళ్ళ తమాషాతో
భంధీగా ఉండి పోతావో? .. లెక
నా మదిన చెలరేగే కలకలం దాటికి ,
నా కలం కదలికల పోటుకి
రాసుకుంటే రవ్వ రాలు నా మాటల ఏటుకి
బండ బారిన నీ గుండె
మళ్ళీ కొట్టుకోవడం ప్రారంభించాకనన్నా
చేత త్రిశూలం పట్టి ,నా దేశాన్ని అభివృద్ది భాటలో నెట్టి
అవినీతి చేతులను కట్టి
నీ ఉనికిని చాటుకుంటావో?
తేల్చుకోవలసింది నువ్వే !
అమ్మా!
నిద్రించేవారిని చంపడం ధర్మం కాదే వీరు నిద్రిస్తున్నారే.
నా ఈ అక్షరాల్లోకి నా అత్మ శక్తి
విద్యుత్సక్తిలా ప్రవేశించినా నా అక్షరాలు సైతం
జాగృత పరచలేనంత ప్రగాఢ నిద్రలో ఉన్నారే
కాసింత గడువిస్తే నా ప్రయత్నం ఏదో చెయ్యనిస్తే
ఆపై చెయ్యవే ప్రళయ కాల ఘోర నృత్యం
ఆపై మోగనీయవే మరణమృదంగం
Showing posts with label Telugu poetry. Show all posts
Showing posts with label Telugu poetry. Show all posts
Sunday, October 17, 2010
Wednesday, January 13, 2010
విశ్వ ప్రేమ
అమ్మా అమ్మోరు తల్లి !
నీ ఆట నీది నా ఆట నాది
నీ ఆటకు నేనడ్డు రాను
నా ఆటకు నువ్వడ్డు రాకు
అన్ని ఎన్ని సార్లు చెప్పినా అన్ని సార్లు అడ్డు తగులుతూనే ఉన్నావు
నువ్వు దేవుళ్ళకన్నా ఎక్కువ శక్తి ఉన్నదానివి
ఆ దేవుళ్ళనే కన్నదానివి
నీ ఆటకు నా ఆట అడ్డమని ఎలా అనుకుంటున్నావే
మానవులకే పరిమితమైన ఇన్ఫిరియారిటి కాంప్లెక్స్
దేవతవైన నీకెలా సోకిందే !
కేవలం మానవమాతృడనైన నేను
జగన్మాతవైన నీ జగన్నాటా దృశ్యాలను ఎలా మార్చగలనే
నా దగ్గర్రున్నది ఒకె గుళిక అది విశ్వ ప్రేమ
అన్ని రోగాలకు,సమస్యలకు దీనినే సిఫార్సు చేస్తుంటాను
ఈ అండచరాచర ప్రపంచాల సృష్ఠికర్తవు నువ్వు
నీ నీ స్థానం .. నీ ఆస్థానం
అయినా ఆగదు నా ప్రస్తానం
నీ ఆయుధాలు నీవి
నా ఆయుధం కూడ నీదే
సాధించాలనుకున్నా ఆదర్శమే నా ఆయుధం
నా మరో ఆయుధం
నా అక్షరం
అదే భలీయం.. ఈ క్షణం నా అక్షరమే రెక్కలు గొడికి
హనుమన్నవలే గాలిలో ఎగిరి
తెలుగు వారి గుండెల కిటికీల్లోకి ఓ భ్రమరంలా దూసుకుని పోగలిగితే
హే భ్రమారాంభా !
అప్పుడు చూస్తావులే .... నా ఆయుధపు పదును
అదను చూసి దెబ్బ కొట్టడం కాదే....
కేవలం పేదరికంతో నన్ను గెలవడం కాదే .....
అఖండ ప్రజానీకం మనస్సులు గెలువు
మానవ హృదయాలను స్వర్థపు చీకటి కమ్మేస్తుంటే ...
రాసుకుంటే రవ్వ రాలు నా అక్షరాలు మరో దీపాన్ని స్మరియింప చేయగలవు
ప్రజల గుండెలను తేజోమయం చేయగలవు.
ఈ సత్యం నీకు తెలుస్తే పేదరికంతో
నన్ను కట్టిపడేసేదానివి కావు....
ఏంచెద్దాం !
వీరిలాగే నీవు కూడ నీ విధివ్రాతకు భానిసవి కదా !
అయినా నా ప్రయత్నం ఆగదు
నాటి రుషులు, మహర్షులు వెదజల్లిన
విశ్వపేమను ఈ విశ్వాన వికసింప చెయ్యడమే నా లక్ష్యం
నాకు లేదు ఆయుక్ష్యం
పిండ ప్రవేశ క్షణం నుండి క్షణం క్షణం నా జీవిత గాదను
నువ్వెటు నడుపుకు పోతున్నావో ఓ పొడుపుకథను విప్పినంత తేలికగా తెలుసుకో గలను.
అందుకే సత్యంతో మెలగడం జ్నాన జ్యోతిగా వెలగడం
మొదలు పెట్టాను
చెదలు పట్టిన విదానాలను విరిచి ఆదర్శాలను అమలు చెయ్యించాలని అరచి అరచి అలిసాను
నువ్వు నాలో వెలిసాక
భూత,భవిష్యత్ ,వర్థమానాలు తెలిసాక
ఈ వ్యర్థ మానవుల పరిరక్షణే ద్యేయంగా వీరి ప్రతినిధినై గొంతెత్తి కూస్తున్నాను
నా ఆయువును దార పోస్తున్నాను
అమ్మా !
నా ఆయుధాలు నీవి
నా లక్ష్యాలు నీవి
నీవి కానివి ఏవి
అంతా నీ ఆజ్నా అయినా సడలనివ్వను నా ప్రతిజ్న
ప్రజ్నతోనే చేస్తున్నా ఈ అజ్నాన సమరం
దీంతో కావాలి నా బ్రతుకు అమరం
Note:
నా ఈ కవిత మిమ్మల్ని ఆకట్టుకున్నట్లైతే నా రచనలను మరింత చదవడానికి
ఇక్కడ నొక్కండి
లేదా ఇక్కడా నొక్కొచ్చు
నీ ఆట నీది నా ఆట నాది
నీ ఆటకు నేనడ్డు రాను
నా ఆటకు నువ్వడ్డు రాకు
అన్ని ఎన్ని సార్లు చెప్పినా అన్ని సార్లు అడ్డు తగులుతూనే ఉన్నావు
నువ్వు దేవుళ్ళకన్నా ఎక్కువ శక్తి ఉన్నదానివి
ఆ దేవుళ్ళనే కన్నదానివి
నీ ఆటకు నా ఆట అడ్డమని ఎలా అనుకుంటున్నావే
మానవులకే పరిమితమైన ఇన్ఫిరియారిటి కాంప్లెక్స్
దేవతవైన నీకెలా సోకిందే !
కేవలం మానవమాతృడనైన నేను
జగన్మాతవైన నీ జగన్నాటా దృశ్యాలను ఎలా మార్చగలనే
నా దగ్గర్రున్నది ఒకె గుళిక అది విశ్వ ప్రేమ
అన్ని రోగాలకు,సమస్యలకు దీనినే సిఫార్సు చేస్తుంటాను
ఈ అండచరాచర ప్రపంచాల సృష్ఠికర్తవు నువ్వు
నీ నీ స్థానం .. నీ ఆస్థానం
అయినా ఆగదు నా ప్రస్తానం
నీ ఆయుధాలు నీవి
నా ఆయుధం కూడ నీదే
సాధించాలనుకున్నా ఆదర్శమే నా ఆయుధం
నా మరో ఆయుధం
నా అక్షరం
అదే భలీయం.. ఈ క్షణం నా అక్షరమే రెక్కలు గొడికి
హనుమన్నవలే గాలిలో ఎగిరి
తెలుగు వారి గుండెల కిటికీల్లోకి ఓ భ్రమరంలా దూసుకుని పోగలిగితే
హే భ్రమారాంభా !
అప్పుడు చూస్తావులే .... నా ఆయుధపు పదును
అదను చూసి దెబ్బ కొట్టడం కాదే....
కేవలం పేదరికంతో నన్ను గెలవడం కాదే .....
అఖండ ప్రజానీకం మనస్సులు గెలువు
మానవ హృదయాలను స్వర్థపు చీకటి కమ్మేస్తుంటే ...
రాసుకుంటే రవ్వ రాలు నా అక్షరాలు మరో దీపాన్ని స్మరియింప చేయగలవు
ప్రజల గుండెలను తేజోమయం చేయగలవు.
ఈ సత్యం నీకు తెలుస్తే పేదరికంతో
నన్ను కట్టిపడేసేదానివి కావు....
ఏంచెద్దాం !
వీరిలాగే నీవు కూడ నీ విధివ్రాతకు భానిసవి కదా !
అయినా నా ప్రయత్నం ఆగదు
నాటి రుషులు, మహర్షులు వెదజల్లిన
విశ్వపేమను ఈ విశ్వాన వికసింప చెయ్యడమే నా లక్ష్యం
నాకు లేదు ఆయుక్ష్యం
పిండ ప్రవేశ క్షణం నుండి క్షణం క్షణం నా జీవిత గాదను
నువ్వెటు నడుపుకు పోతున్నావో ఓ పొడుపుకథను విప్పినంత తేలికగా తెలుసుకో గలను.
అందుకే సత్యంతో మెలగడం జ్నాన జ్యోతిగా వెలగడం
మొదలు పెట్టాను
చెదలు పట్టిన విదానాలను విరిచి ఆదర్శాలను అమలు చెయ్యించాలని అరచి అరచి అలిసాను
నువ్వు నాలో వెలిసాక
భూత,భవిష్యత్ ,వర్థమానాలు తెలిసాక
ఈ వ్యర్థ మానవుల పరిరక్షణే ద్యేయంగా వీరి ప్రతినిధినై గొంతెత్తి కూస్తున్నాను
నా ఆయువును దార పోస్తున్నాను
అమ్మా !
నా ఆయుధాలు నీవి
నా లక్ష్యాలు నీవి
నీవి కానివి ఏవి
అంతా నీ ఆజ్నా అయినా సడలనివ్వను నా ప్రతిజ్న
ప్రజ్నతోనే చేస్తున్నా ఈ అజ్నాన సమరం
దీంతో కావాలి నా బ్రతుకు అమరం
Note:
నా ఈ కవిత మిమ్మల్ని ఆకట్టుకున్నట్లైతే నా రచనలను మరింత చదవడానికి
ఇక్కడ నొక్కండి
లేదా ఇక్కడా నొక్కొచ్చు
Monday, January 11, 2010
అమ్మా అమ్మోరు తల్లి !
సెలయేరులా ఉప్పొంగాను
నా భావోద్రేకంతో రూపు దిద్దుకున్న రచనలన్ని సముద్రం పాలయ్యాయి
ఇలాగే న్యూటన్ పరిశోధన శాల అగ్ని ప్రమాదానికి గురైతే
నా తప్పిదాలన్ని దహనమయ్యాయన్నాడుట
అమ్మా !
ఎక్కడ ప్రారంభించాను ? ఎక్కడ ఉన్నాను ? నాకు తెలియదు
కాని నేనెక్కడికి చేరాలో మాత్రం ఎప్పుడో పసి కట్టాను
నా సర్వస్వం నిర్మూలమైనా చెక్కు చెదరక ఉన్నది
నా గమ్యం ఒక్కటే !
అదీ నీలాంటిదే
పుట్టు పూర్వోత్తరాలు తెలీవు
ఆద్యంతాలు లేవు
అది కేవలం ఒలింపిక్ దీపం వంటిది
ఎన్నో ట్రిల్లియన్ చేతులు మారి నా చేతికి అందిందని గ్రహించాను
అమ్మా !
నా నోములు ఒమ్ముకావని తెలుసు
తల్లీ !
ఎందుకే ఎందుకే ! నాలో కాసింత పవిత్రతను పెట్టి
దాంతో నా మదిలో చిచ్చు పెట్టి
అపవిత్రమైన ఆలోచనలన్నింటిని జ్నానాగ్నికి ఆహుతి చేసావు
ముక్క చక్కలైన మానవత్వాన్ని బ్రతికించగలనన్న విశ్వాసాన్ని వికసింప చేసి
ఈ జనుల దృష్ఠిలో పిచ్చి వాడ్ని చేసావు
అమ్మా!
ఈ దేశంలో ఆరడుగుల భూమి సైతం దక్కదని తెలుసు
అయినా ఈ దేశం మీద ఎందుకే ఈ కరుణను కల్పించవు
ఆ కరుణ నా మరణానికే దారి తీస్తుంది
అమ్మా !
ఏమిటే నీ ద్యేయం ? అందరు ముందర నా జీవితం చిందర వందర చేసి
హేయంగా తయారు చేసి నాకు ఇంకేం చెయ్యాలని నీ ఉద్దేశం?
తల్లీ
రక్త నాళంలో నిత్యం ప్రవహించే రక్తంలో ఒక్క చుక్క గడ్డ కడితే ఆగి పోయే పిడికిలి గుండెలో ఎందుకు పుట్టించావు ఈ గడ్డ పై ఇంతటి ప్రేమను
ఇక్కడ పుష్కలంగా ఉన్న మానవ వనరులను సమర్థ వంతంగా సమీకరణ చేస్తే మరో మహాత్ముడన్న బిరుదు నాకు దక్కుతుందన్న కకృత్తిని ఎందుకు నాకు కల్గించాచే ?
అమ్మా !
అవుట్ డేటడ్ ఆదర్శాలతో చచ్చి పోతున్నానే
అమ్మా ! యాగం ,యోగం,అన్నింటికన్నా ఈ దేశం కొరకు ప్రాణత్యాగం ముక్తినిస్తుందన్న యుక్తిని ఎందుకు స్ఫురింప చేసావే నాలో ?
తల్లీ !
నా జీవిత గాద సాగే తీరు భయాందోళన కల్గిస్తుంది.
భిక్షకునికన్నా హేయమైన నా జీవిత పంథా
దేశ రక్షకునిగా ఎలా ఎదగనిస్తుందో
అర్థం కాక వ్యర్థంగా కుమిలి పోతున్నానే
తల్లీ !
నువ్వు మాయా శక్తివి. నువ్వే మాయనన్నా చెయ్యగలవు. కాదనను
కాని
హే శక్తీ !
నన్ను శక్తిమంతుడ్ని చెయ్యడం మాత్రం నీ శక్తికి మించిన పనేమోననిపిస్తుందే
అమ్మా ! నేను కామ వాంచలతో కళ్ళార్పని రాతృలే బెట్టర్ అనిపిస్తుందే
నేను ఆకలితో అలమటిస్తుంటే జాగరం చేసిన జాములే మేలనిపిస్తుంది
ఈ కాళ రాత్రిలీ నా శరీరం విలవిల పోతుందేమిటి
తల్లీ !
నువ్వు చేస్తున్న ప్రసారం అందుతూందేకాని
ఈ జనులకు అందినట్టు లేదే
మాంగళ్య దారణకు గడియలు దగ్గర పడుతుంటే
తోరణాలు సైతం కనబడటం లేదేమిటో?
తల్లీ !
ఏ శక్తి అయినా నాకు సంక్రమించగానే నిర్వీర్యమై పోతుంది ఎందుకమ్మా ?
ఈ నిరర్థక జీవితం ఇంకెన్నాళ్ళు?
ఎటు కదలనివ్వని ఈ పేదరిక సంకేళ్ళు ఇంకెన్నాళ్ళే?
అమ్మ !
నా డబ్బు,సమయం ,శ్రమ అన్నీ వృధా అయిపోతున్నాయి
ఎటు వెళ్ళినా ప్రతిష్ఠంభనలే ఎదురవుతున్నాయి ! ఎందుకే
నా భావోద్రేకంతో రూపు దిద్దుకున్న రచనలన్ని సముద్రం పాలయ్యాయి
ఇలాగే న్యూటన్ పరిశోధన శాల అగ్ని ప్రమాదానికి గురైతే
నా తప్పిదాలన్ని దహనమయ్యాయన్నాడుట
అమ్మా !
ఎక్కడ ప్రారంభించాను ? ఎక్కడ ఉన్నాను ? నాకు తెలియదు
కాని నేనెక్కడికి చేరాలో మాత్రం ఎప్పుడో పసి కట్టాను
నా సర్వస్వం నిర్మూలమైనా చెక్కు చెదరక ఉన్నది
నా గమ్యం ఒక్కటే !
అదీ నీలాంటిదే
పుట్టు పూర్వోత్తరాలు తెలీవు
ఆద్యంతాలు లేవు
అది కేవలం ఒలింపిక్ దీపం వంటిది
ఎన్నో ట్రిల్లియన్ చేతులు మారి నా చేతికి అందిందని గ్రహించాను
అమ్మా !
నా నోములు ఒమ్ముకావని తెలుసు
తల్లీ !
ఎందుకే ఎందుకే ! నాలో కాసింత పవిత్రతను పెట్టి
దాంతో నా మదిలో చిచ్చు పెట్టి
అపవిత్రమైన ఆలోచనలన్నింటిని జ్నానాగ్నికి ఆహుతి చేసావు
ముక్క చక్కలైన మానవత్వాన్ని బ్రతికించగలనన్న విశ్వాసాన్ని వికసింప చేసి
ఈ జనుల దృష్ఠిలో పిచ్చి వాడ్ని చేసావు
అమ్మా!
ఈ దేశంలో ఆరడుగుల భూమి సైతం దక్కదని తెలుసు
అయినా ఈ దేశం మీద ఎందుకే ఈ కరుణను కల్పించవు
ఆ కరుణ నా మరణానికే దారి తీస్తుంది
అమ్మా !
ఏమిటే నీ ద్యేయం ? అందరు ముందర నా జీవితం చిందర వందర చేసి
హేయంగా తయారు చేసి నాకు ఇంకేం చెయ్యాలని నీ ఉద్దేశం?
తల్లీ
రక్త నాళంలో నిత్యం ప్రవహించే రక్తంలో ఒక్క చుక్క గడ్డ కడితే ఆగి పోయే పిడికిలి గుండెలో ఎందుకు పుట్టించావు ఈ గడ్డ పై ఇంతటి ప్రేమను
ఇక్కడ పుష్కలంగా ఉన్న మానవ వనరులను సమర్థ వంతంగా సమీకరణ చేస్తే మరో మహాత్ముడన్న బిరుదు నాకు దక్కుతుందన్న కకృత్తిని ఎందుకు నాకు కల్గించాచే ?
అమ్మా !
అవుట్ డేటడ్ ఆదర్శాలతో చచ్చి పోతున్నానే
అమ్మా ! యాగం ,యోగం,అన్నింటికన్నా ఈ దేశం కొరకు ప్రాణత్యాగం ముక్తినిస్తుందన్న యుక్తిని ఎందుకు స్ఫురింప చేసావే నాలో ?
తల్లీ !
నా జీవిత గాద సాగే తీరు భయాందోళన కల్గిస్తుంది.
భిక్షకునికన్నా హేయమైన నా జీవిత పంథా
దేశ రక్షకునిగా ఎలా ఎదగనిస్తుందో
అర్థం కాక వ్యర్థంగా కుమిలి పోతున్నానే
తల్లీ !
నువ్వు మాయా శక్తివి. నువ్వే మాయనన్నా చెయ్యగలవు. కాదనను
కాని
హే శక్తీ !
నన్ను శక్తిమంతుడ్ని చెయ్యడం మాత్రం నీ శక్తికి మించిన పనేమోననిపిస్తుందే
అమ్మా ! నేను కామ వాంచలతో కళ్ళార్పని రాతృలే బెట్టర్ అనిపిస్తుందే
నేను ఆకలితో అలమటిస్తుంటే జాగరం చేసిన జాములే మేలనిపిస్తుంది
ఈ కాళ రాత్రిలీ నా శరీరం విలవిల పోతుందేమిటి
తల్లీ !
నువ్వు చేస్తున్న ప్రసారం అందుతూందేకాని
ఈ జనులకు అందినట్టు లేదే
మాంగళ్య దారణకు గడియలు దగ్గర పడుతుంటే
తోరణాలు సైతం కనబడటం లేదేమిటో?
తల్లీ !
ఏ శక్తి అయినా నాకు సంక్రమించగానే నిర్వీర్యమై పోతుంది ఎందుకమ్మా ?
ఈ నిరర్థక జీవితం ఇంకెన్నాళ్ళు?
ఎటు కదలనివ్వని ఈ పేదరిక సంకేళ్ళు ఇంకెన్నాళ్ళే?
అమ్మ !
నా డబ్బు,సమయం ,శ్రమ అన్నీ వృధా అయిపోతున్నాయి
ఎటు వెళ్ళినా ప్రతిష్ఠంభనలే ఎదురవుతున్నాయి ! ఎందుకే
Subscribe to:
Posts (Atom)
